“İçimizin duvarları daha mı kalın yoksa”

içimizde belki bizimde bilmediğimiz öyle büyük ve kalın duvarlar var ki… Sevgili Şehmus Ay'ın dediği gibi “dışarının tahribatı” da bu olmalı… kiremit üstüne kiremit...
bir şekilde, içerdeki duvarları bin bir güçlükle aşan, yazılar/öyküler/şiirler, bizim iç duvarlarımızın ön cephesine devamlı çarpmaktan, soluksuz kalıp, kırılıp parçalanıp düşmüşlerdi epeydir ayak uçlarımıza…
şimdi ise, yeniden doğrulup, kalkıp birer ikişer, el ele tutuşup gelmişler bir derginin kapaklarına abanıp…
sevgili Mehmet Taşdemir'in dediği gibi “duvar diplerine doğurulan öyküler”, dizeler, yürek çıkıntıları…
ilk sayısını okudum “mahsusmahal"in içimizdeki duvarları yerle bir edebilecek ince sızıların, ustaca, yüreğimize el uzatması var…
sevgili Yalçın Hafçı'nın esmer ciltli kitabından süzülen bir rüya gibi belki de yine onun dediği gibi ‘bir aşk mektubu gibi açarken yarını', mahsusmahal'i de aynı öyle açmalı…
işte belki de bu yüzden 'mahsusmahal' en çok da kuş kanadında bir mektuptur ve de gökyüzünde salınan rengarenk bir uçurtma.
Onu gökyüzünde tutalım…
Sevgiyle...
Nilgün Gürbüz/Antalya
...........................................................

...........................................................
Sizden Gelenler.............................
...........................................................


BENİ YANINDAN AYIRMA

beni yanından ayırma, akşamüstü
penceresi kışa kanat yokluklar olur
kederden utanan, can ucunda ekmek, kar
kararınca bütün dudaklar çıkarsız öpülür
yanından ayırma beni, şeytan ağarır, ben
çıkamadım karasına zulmün, bedenim
ağırdı, kalkmadı bir türlü tabutum, durak
de kaç kişi baharı bekler, annemce tut elimden
dünyaya dar gelir masallar, tutsana hadi
sürtün tenime, zannettiğin gibi değil şiir
tövbelerimi çarp yüzüne, sancılarımı soy
aşk bir yüreğin çınlamasıdır, eğme yalnızlığımı
bak trenler gün aşırı yorgun at kuyruğunda göç
sürekli rakı içiliyor, kasketi terli adamlar
çocukları ve kadınlarıyla onlar
bak sürekli etrafta yarım kalmış düğün sessizliği
kaybolan bir afişte çırıl çığlık kaygılar ve tut
içinden bir beni tut, gözleri bağlı pazara giden
kardeşlerimi tut,
güpegündüz körebe pahasına körleşen...
yanmak da haram bize, sustum sana, ciğerim
beni bisiklet çarptı, seni uzun çarklı tanklar
bayraklara sığındık, sığınmanın her biçimine uyduk
yüzün yaramı sıyırdı, şart koştum ömrüme
yüzünden düşen bulutu
ağzı şaşkınlık, kulağı karanlığın tırmaladığı
korkak bir çocukluktu benimkisi, sesler
dirilerin ölü çığlıkları, göğünüm evvel
utandım gergin suretinden göğün
tutunca ellerini
beni yanından ayırma
şişeleri ayır, giysileri, beklediğin bir şarkıyı
beni yanından ayırma
düşün neydi adım, niçin vardı otel odaları
odalar loş, sıkıntı tok, hasrete benziyor
ertelediğim tüm randevular
sokaklar güzüne dağılıyor senin, ilk aşk
gibi giriyor toprağa canımın kefeni
vicdan azaba susuyor
ısırgan ve dikenli şeritlerin ardından
boşaldığım aşkları dolduruyor yaşım
zaten bir kibrit çöpünün dumanıyla
halvettim, nasılsan öyleydim, Tanrının
insana buyurduğu bir barış düşledim

çırağıyım güneşin...

gülü haline bırak, pişmanlıklarımızı solalım
işte kadınım, yazmayacağım dediğim
lastik yakıyor içimde bir çocuk
üstüme abanıyor bakireliğin
ne iyiydin sen
sen ne iyiydin

seni yanımdan ayırmayacağım
kuşluk vakitlerini bir de, okul önlerinde
şemsiyeli gülücükleri, tramvayları
operaya giden, tören adımlarını kuşkusuz
ayırmayacağım, ağzını yüzüme sürüp
kafama sıkacağım bütün şerefli yalanları
işsizlikleri, erken döllenen yeminleri, seni
ayırmayacağım yanımdan

yanın yok senin!

dünyanın sirkine tünemiş cambazlar var
yanık yok!

vurun lan, doğmamış bir şairin
yaş günüdür gözlerim
askıya alın aslımı
sesimi çarmıha gerin
inin beynimin içinden
seyretmeyin

beni yanından ayırma sevgilim ...

TANER CİNDORUK

..........................................................

dulcinea

"yelda karataş'a"

ezik çanta turuncusu eziyor siyahında
anahtarlar: kadınlığını açacak olan, bendeydi
bunu biliyorum
aynamda dolabın sol alt köşesi kırmızı dosya akıyor
uzanmış gerinirken
bozulmuş şeyler biriktirdiğim kutunun üzerinde
müsvedde insanlardan uzak tutulur, yazmıştım
sayılar metalik bakıyordu yüzüme
kıçlarını dönmüş şişelerden ahmakça ödevlerden ve derdest edilmiş çarşafımdan
hastalıklı renginden olası anlar önce mavi imiş
belleğime azgınlığı linç kalabalığı topluyorum
duymaz gözler üzerimi soyuyor
yirmi yıldır gobi çölünün kordon çukurunda şamreli yırtık-
demir aksamı meni üretmeyen arabam eskisiyle bekliyorum seni
düşlerle vücut bulan peri
dulcinea'm
esmerlik çiçeğiydin.

Mustafa Berktay Işık
..........................................................

azalma manzumesi

Azalan yanlarım var mutlaka
Her ölüm etimden kopan bir parçadır
Artık kan istemiyorum damarlarımda
Kalbim küçülür çünkü bunca acıdan

Gözüm de küçülür gördükçe açık yaraları
Rakamları küçük görüyorum hesapları beyaz
Aritmetiği hiç sevmedim ömrümce
Ölüler sayan bir tellal oldu ülkem

Azalan yanlarım var mutlaka
Rüzgar alan aralıklarım
İnceden inceye incelen ten
Geçen günlerin gündüzünde
Yolların düzünde bile sürüngen.
Gücü zaman çoktan soğurmuş
Soğuyormuş haberler
Rüzgar alan aralıklarımdan
Üşüyorum

Üşüyorum
Kalbine vuran gölgem
Bir Mihriban türküsünde titriyor

Parçalanmış kum olmuş kum kalbim
Derin derin hayal üstüne
Çekiyor içine olanca suyu
Kan ağarıyor sabahlarda, kan.

Ölümleri sayıyorum parmaklarım yetmiyor azalıyorum
Şimdi bir yönden bir esinti geliyor
Kalkıp bakmalı korkuyla,
Gök mü delindi, hayat mı yırtık?

Azalan yanlarımdan kalan kanı sürüyorum gecenin alnına
Kara bayraklar yırtılıyor, cehennemin penceresine perde.

Sabri Kuşkonmaz
.........................................................

ADSIZ

adımızı ayrı yazalım
adımızın üstüne kırmızı kalem
çekenlerle bir yere varamayız
bizim gibi ikili gezenlere
yol vermedi tarafsızın tarafları
halkın tarafını seçtiğimiz
için çok kızanlar oldu bize.

yollarda açan güller
maya dağından öte
yolculara umut verirler
adınızı unutun bin kere
bu yoldan geçin gidin evinize.

külden doğan alaca tayların
kişnemesine kulak verin
yonca yaprağı çayır kulağı
güneş eğrek höyüğünden
sallanır yazı tarlaya
söylemezden çıkar dumanı.

suyla yolun kesiştiği günün
yamacına kurulmuş evleri
hep çok sevdiğimi söylerim
güneşi biraz daha döndürseniz
bizim evler de alır güneşini.

kumlu yolların bir ışık içerdiğini
hep söylemişimdir babama
suyun yatağı hiç bozulmaz
oval taşların ebruli dilinden
öyküler anlatır bize ay ışığı.

Mehmet Rayman
.........................................................

NERDEYİM?

Ey tanrı
Babaların babası
Hizmetçilerden efendi ordusu
Kendi kuralına kul
Vaadi cennet
Mahsulü günah
Yarattığın evrende sarhoşum
İçerim-içmem ayıkmam
Eserinde solurum
Güzeline vurulur
Uğruna dağ, yol, çöl dolaşırım
Yutarım tozun dumanın
Görmez olaydım kanın-revanın
Bilmem ki nedir ararım?
Bir aynaymış tuttuğun
Bir beni
Ben de seni
Sende cihanı görürüm
Hayalim
Esinim
Nefesim
Nereye varsam geri dönerim
Kalbimi bıraktığım yerdeyim

Serdar Erdoğan/3 KASIM 2007
...............................................

Zamanın Kumu

geçiyor acıyı başıma
yağdıran hayat
geçiyor delişmen gülüşlerimden
cumbalı sokağın çalgıcıları

geçiyor hayat
en uzun gündüz
akıyor kağıda süresiz

dört taraf pazar çarşı
uz elli ne fayda
zahmet türküsünü
yakan bilir
çilesini ipliğin

cesurmuşuz gibi ötesine bakalım
bütün dillerde geçermiş zaman
kumu dökülürmüş saatlere

bir kanatlık uzaklıkmış
ümit zamanda işgil
veda soğukmuş

rengin özesmi

.......................................................

Basında Mahsus Mahal

2 Haziran 2008 / Radikal / Sadık Elhan
13 Şubat 2007 / Birgün / Seray Şahiner
27 Ocak 2007 / Birgün / Şeyhmus Diken
17 Ocak 2007 / Radikal / Haydar Ergülen
06 Ocak 2007 / Birgün / Çiğdem Mater
05 Ocak 2007 / HaberTe
02 Ocak 2007 / Evrensel / Ulaş Emre
01 Ocak 2007 / Birgün / Ulaş Gürpınar
28 Aralık 2006 / Diyarbekir.Net


05 Ocak 2007 BİA Haber Merkezi / (AÖ/TK)
"mahsusmahal" Dergisi Cezaevinden Çıktı
Cezaevindeki tutuklu ve hükümlülerin öykü ve şiirlerini içeren ve PEN Hapisteki Yazarlar Komitesi projesi olan "mahsusmahal" dergisinin ilk sayısı çıktı. Derginin hedefi "duvarların ötesindeki kalemleri dışarıdaki hayatla buluşturmak".
Cezaevlerindeki tutuklu ve hükümlülerin yazdığı öykü ve şiirlerden oluşan üç aylık "mahsusmahal" dergisinin ilk sayısı çıktı.

Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) Hapisteki Yazarlar Komitesi'nin projesiyle gerçekleştirilen derginin yayın yönetmenliğini, daha önce Hapishaneden Şiirler, Hapishaneden Öyküler, Hapiste Yazmak kitaplarının da yazarı olan Aytekin Yılmaz üstlendi.

Derginin bu ayki sayısında, Nusret Yıldız, Şeyhmuz Ay, Aytekin Yılmaz, Nibel Genç, Sezai Sarıoğlu, Hasan Koç, Sezer Duru, Şanar Yurdatapan, Ece Temelkuran, Nevzat Güngör, Haydar Ergülen, Sennur Sezer, Müge İplikçi, Şeyhmuz Diken, Ruşen Özkan, Yalçın Hafçı, Önder Birol Bıyık, Burak Kayaoğlu, Veysel Avcı, Mehmet Boğatekin, Mehmet Taşdemir, Şadiye Manap, Celalettin Can, Ragıp Zarakolu, Bülent Şamcı, Özgür Soylu, Ahmet Akgün, Kenan Eksin, Abdullah Altun, Barış Işık, Özgür Tüzün, Özlem N. Yılmaz, Mehmet Göcekli, Naif Bal, Özgür Tuna, Yalçın Hafçı, Muzaffer Tansu, Mitat Çelik'in yazıları bulunuyor.

"Edebiyat dünyası, duvarların ötesiyle bağını kopardı"
Derginin ilk sayısı nedeniyle yapılan açıklamada, 90'lardan bu yana edebiyat dünyasında cezaevinden yazan insanlara rastlanmama nedenini, edebiyat dünyasının duvarların ötesiyle bağlarını koparmasına bağlanıyor.
"mahsusmahal, epeydir unutulan tutuklu kalemlerin, edebiyat dünyamıza açılması ve içeriyle dışarı arasında yazınsal bir köprü oluşturma amacıyla yayın hayatına başlıyor."
Dergi, çıkış amacını "soğuk duvarların ötesindeki kalemleri dışarıdaki hayatla buluşturabilmek, kalemlere beyaz bir sayfa olmak, içerdeki edebiyatla dışarı arasında sözcüklerden bir köprü inşa etmek" olarak özetliyor.
...........................................................