Eylül Şiiri

Madem sessizliği seçtin serince,
Ben de, uyku uçağına binip,
Yapacağım seçimimi yerlere serilince
Bir var oluşa doğru inceden,
Yok oluşu seveceğim kendimle sevişince.

Madem sessizlik yazıyordu hançerinin sesleri,
Ben de seslerden tiftik bir hayatın
Dokunuşunu hissedeceğim her terk edişte,
Kendimden yola çıkmak için,
Bindiğim gemiyi hayale uçuracağım.

Madem sen sessizliğe eğdin boynunu,
Ben kılıcımı çekeceğim kınından,
Ocaklar yakıp kül ve dumandan
Doğacak bir nesle yanacağım,
Var oluşa aldanıp yok oluşu kusanlara cephane taşıyacağım.

Madem sen sessizlik ile sarmaş dolaştın bu gece,
Ben sarışın bir intihar patlatıyor olacağım koynunda

9 Eylül 2006