Tırmanırken yokuşa
Yekten önüme çıktı guguk kuşu
Gukguk…gukguk… diye öttüm
Öt dedim
Ötmedi
Bir dokundu ki susuşu
Anlatamam

Ha gayret dedim güldüm
Az biraz daha yürüdüm
Bir garip çiçek gördüm
Bir çocuk nasıl sarılırsa annesine
Öylesine sarılmıştı o da
Bir çalının gövdesine
Varıp girdim hanesine
Secde ettim çehresine
Baktım ki
Üzerinden geçse de bir asır
Nevi kendisine münhasır

Baktım ki
Kokusu tanıdık
Rengi tanıdık
Sesi tanıdık
Oturup eski günleri andık
Adını sordum
Bilemedi
Ben de anımsayamadım
Yeni bir ad vereyim dedim
Mavi mavi gülümsedi
Olur dedi
Bir ad buldum anında
İçimden ona
Eğilip üç kez fısıldadım kulağına
Çok yakıştı
Beğendim dedi bana
Bir ben bilirim
Bir de o
Kendisine verdiğim adı
Söz verdim
Kimseye söylemedim