Kenan Yücel
Yankı
sakallarım salkım saçak
sesimiz camda buğu
nefesim canımda tenha
bakışın tenimde yangın
ah o duvar o dilsiz uğultu
kapanırdık birbirimize
içimize işlerdi saniyeler, bıçak
gibi kesilirdi görüşme
hüzne gözyaşına hasrete
trenler kalkardı kara
gözlerimle kavrardım inci çiçeğini
düşerdi yanağıma, düşerdi
telörgülerde unuttuğum parmaklarım
karıncalanırdı peşimde, sesin
ruhumun kuyusunda yankı
sevgilim
kalbim, başında anı kuşları süzülen
bu şiiri oku
ve
sevgilini
gözlerinden
|