Kenan Yücel

Şiir Kayığı

koğuş. birbirine bakan ranzalar
altlı üstlü yatan alt üst olmuş
hayatlar. pencere, hafifçe aralık,
henüz yaz. bir duvar ve demir
soğuğu işlemiş bakışlara. nem.
ne'miz eksik, romantizmal ağrılarımız
bile var. rüzgar, görüşüme gelmiş açık
pencereden, heybesinde kokular:
biraz deniz, biraz toprak ve bahar.
bir arı, bütün çiçekleri dolaşmış,
gelmiş ayağının çiçektozuyla,
en güzeli pembe bir güldü, diyor,
cama çarpıyor kendini öldüresiye.
bir örümcek ağlarını onarıyor, belki de
ağlarını uzaklarda balıkçılar.
geç kalmış bir horoz sesi. kuşluk.
ben burada bir dağ gibi yatıyorum
eğnimde uzun yıllar...
günlerin hırçın dalgaları durmadan
hırpalarken gövdemi, yüreğim şiir
kayığında yolculuklara çıkar. gülümse:
batmaz şiir kayığı dünyanın pisliğine.

Acıortay

kaleme kağıda darılmış herkes
kimse mektup göndermiyor kimseye
e-mailler, cep telefonları, sms mesaj
söz uçarken, hızın anaforunda
kaybolan yazı, artan yabancılaşma...
hohlayarak ısıtmaya çalışırken ellerini
dert yanıyor satışlardan kartpostalcı teyze
ezilgen yüreğimde postal acısı.
pullar da yavaş yavaş kalkıyor tedavülden
birine bir mektup gelse şaşıyor herkes
postacılar çantalarında
durmadan kabaran faturalar taşıyor
bak postacı geliyor, herkes kaçıyor!
post-acılar dönemini bekliyoruz sevgilim
azatla kalbinin tüm kuşlarını
bir bir bana gönder, beni dile
ey benim yedi tepeli sancım, seni
sevdalı mektuplar dindirir dindirirse:
mektuplar acıortayıdır hapisteki insanın.

İntiharp

düpedüz bir intiharp bu diyordum
yağmur yağıyor seller akıyordu gözümden
arap kızı beyazcamdan bakıyor
utanın, diye haykırıyordu, utanın!
sustu içimin tüm çalgıları
yalnız bir keman sesi, adacyo.
onurunu eleyip yüreğini dara asanlar
işgal orduları size neleri anımsatır
kurşun uçar barış geçmez coğrafyalarda
ölen ölür kalan sağlar sağ mıdır
lütfen böylesine umarsız bakmayınız
kardeşlerim, tehlike anında zincirleri kırınız!
dik
olsun
diye
başımız
dünyaya mazlumların gözünden akınız!

Çan Çalıyorum

canıma türkü çağırıyorum, canım çok yalnız kaldı.
bir örümceğim var sabrı öğrendiğim, sessizliği
bekliyor ağların ortasında; ara sıra bungee jumping
yaptığı da görülüyor ranzadan
bir salyangozum vardı beslediğim, hüzün hüzüne
baka baka mı çoğalıyor ne, o da içine kapandı;
yağmurlu günlerde görüşüyoruz.
bir çiçeğim eksik müzmin yalnızlığımdan
ah keşke tutuklanıp gelse bir çiçek
düşlere yardım ve yataklıktan.
canıma türkü çağırıyorum, canım çok yalnız kaldı.
insanlar ner'de?
bir örümcek sessizliği örüyor kalbimin kuytusunda...
çan çalıyorum!