| Gülsüm Alp
Keder
Yazı'ların kapıları aralandığında
ırmaklar
ırmaklar karıştığında;
munzur yakut akar
harçik zümrüt.
Kasabalar sessiz
taşra uzak
Simsiyah bu sükut
daha ne kadar uzayacak.
...ve
Eyy dilim!
perdeler
uzayan gölgeler
esmer ülkemin boynu bükük gülüşü.
Mor bulutların
omzundaki güvercin
taşı yarandan yarama
kürdilihicazkar şarkını.
Ey dilim
Hangi Dil ile ağlayacağım yasına.
sükûT
kalbim günlerdir ağrıyor
ocak sönmüş
kar savrulmuş bıraktığın boşluğa.
kasabalar sessiz
taşra uzak
Simsiyah bu sükût
geceler boyunca uzayacak.
|