Yüzleşme Zamanı

“Artık kanınız daha mı temiz…”
Kilometrelerce uzakta
Tanımadığım seni düşünüyorum
Yüzleşme zamanı
Baş başa sessiz bir gecede
Kendimi dinliyorum
Öfkeme sızan melodiyi kıstım
Yapacak bir şey yok
Simsiyah bir günün ardından
Bakıyorum sana
Açık bir yara bırakıyorsun…
Dağınık gözler…
Çiğlerle bezenmiş sabahları unutarak
Güvercin taneli titrek sesinle
Onarmayı unuttuğun ayakkabını…

Islak bir titreklik kaldı bize
Uyanmak için döndük kendimize
Artık denizler üşüyor
Yıldızlar ağlıyor…

Hiç kimsenin dokunamadığı
Gözlerle bakıyorum sana
Bir kadın var çiğ gibi
Şarabi zamana düşen
Hercai ağlamalarda
Bir küçük anlam düşse de içimize
Slow bir ömrün uyanmasıydı
Tetik çeken

Sonrası hayat garabesi
Sonrası
Bir deniz kentinde
Ömrüne sığamamanın
Melodram kurşunu…
Rakel…
Onarmayı unuttuğun papucun
Grotesk ayininde kutsanmış
Ve katline tütsü yakılmış
Yüzü koyun bir zaman