Heyhat!
Tapınmak için tapanların
Kutsadığı bir karanlık mabet
Sessiz sığınağında,
Efsunlu zamanların konukları
İçerde,
Çile biter, yas bitmez
Kara ölüm tükenir,
Yalnızlık süre
Gri-soğuk duvarlara sinen sessiz bir çığlıktır;
Gerisi boş!...

Kuşatılmıştır zaman
Donmuş zaman içinde bedenim
Ve sessiz duvarların çığlığıdır,
SURETİM.
Zaman avutmaz,
Ben sana tutunurum.
Hayalimde bir sen varsın,
Bir de,
Sığındığım duru-siyah gözlerin.

Kalleş ve sinsi bir sığınaktır,
Yalnızlık
Ben çaresizliğimde üşüyorum.
Nereye dönsem,
Hain bir örtü ardına gizlenmiş,
Maskeli yüzler
Simetrisi bozulmuş,
Şekilsiz görüntüler
Ne dostça bakıyor,
Ne içten gülümsüyor!
Ben bakakalmışım
Derin yalnızlığımda
Hayalimde bir sen varsın,
Birde,
Sığındığım duru-siyah gözlerin

Bıkmışım anasını satayım!...
Zaman ve yaşamın
Donduğu bu yerde
Donmuş hayatların cehenneminde
Adı konmamış bir ölüm
Sindikçe üzerime
Kuşattıkça çaresizliğimde beni
ÜŞÜYORUM!
Örtündüğüm, bir senin hayalin
Sığındığım, duru-siyah gözlerin.