Barış Işık

Kurban ve Katil (1. sayı)
Zinnur’a

kurbanın mezar taşındaydı başı
servi gölgelerinin altında usul
ağlıyordu katil nisan göğünce
krizantemleri sulayarak gözyaşlarıyla
kanına ekmek banılmıştı ölülerin
kaybolmuş bir anlamdı her biri yalnız
artık ağlamıyorlardı bile
ne ağlamaya gözyaşları
ne de gülmeye yanakları vardı ölülerin
etinden soyunmuş çürümüşlerdi
bir oyun kurulmuştu son perdesi ölüm olan
replikleri yarım kalıştı her biri yıldız
kurbanının mezar taşındaydı başı
ağlıyordu en yalnız katil

hâlâ gözyaşları olduğu için insan
bir kurbanı olduğu için katildi