A. İbrahim

Gecenin Öpülesi Yerleri Var

Gecenin öpülesi bir yeri yok biliyorum. Biliyorum ama sığındığım bir yerim oluyor. Şarkıların akan ritmine uyduramadım kendimi, ama yine de eski şarkılar, eski yıllara çağırıyor beni. Kulağımda akordu bozulan notalar
sığınacağım yolları işaretliyor.
Akşam ve şarkılarda yüzleşiyor zaman. Hani öpülesi bir yeri olmasa da gecenin, insanın kendine kaldığı bir evi oluyor. Böyle zamanlarda genç de oluyor insan, çocuk da.
Şarkılara gitsem şimdi, o hüzün ev-lerine, kalacak bir yurdum olur mu dersiniz? Kendime kalmayalı ne uzun zaman olmuş tanrım!.. Uzaklara yazılacak mektuplar istiyor insan, uzaklardan gelecek mektuplar özlüyor.
Eski bir şarkıyı dinlerken, içimde yüzleşen zamana çağrılıyor uzak dostlar. Gecenin öpülesi yerleri yok ama, sonsuzmuş gibi büyüyen o zaman aralığında eski dostların kederini giyiyor insan, yalnız kendine kalınca.
Eski bir şarkıyı dinlerken; yasak bahçelerde, bir kiraz ağacının üstünde buluyorsun kendini. Bu defa kiraz de-ğil de kiraza yansıyan ay ışığını koparıyorsun. Sahi ne oldu onlara diyorsun. Şarkılar susmuyor…
En önce ben inmiştim ağaçtan, sonrasını unuttum. Onlar kiraz yerine dolunay mı koparıyorlar hâlâ?
Eski zaman şarkıları öğreniyorum yeniden. Veyis diyorum kendi kendime; Hezıl çayını geçerken vurulduğunu yazmıştı ecnebi gazeteler. Verdiği sözü tutmamış olsa da yine de kırgın değilim… Ondan kalan bir hayat artığıyım nasıl olsa.
Öyle ya, Rıza çıktı hapisten. Ona kalırsa on beş yıllık hapis cezası bittiğinden, bana kalırsa yazdığım şiir için çıktı içerden. Nedendir bilmiyorum,
bazı şiirler erken yazılıyor bence.
Yasemin, daha çocuktu biz Rızayı ziyarete gittiğimizde. İki yana örülmüş saçlarının arasından uzun bir nehir geçer sanırdım. Şimdi Sivas cezaevinde, başında bir şarapnel yarasıyla yeni şarkılar dinliyor. Şimdi ben, ona adressiz mektuplar yazıyorum, eski bir şarkıyı dinlerken.
Saadet’ten ayrılalı dokuz yıl olmuş. Modası geçmiş plaklardan dinlerdik bu şarkıları…. Kendime kalmayalı ne uzun zaman olmuş tanrım. Gecenin öpülesi yerleri yok ama, kaybolmuş dostlarını buluyor insan.
Biz yaşamaya devam ettikçe onlar kiraz yerine dolunay toplayacak ağaçlardan. Biz yaşadıkça hapishaneden çıkacak Rıza; Yasemin Sivas’ta.  Saadet anlayacak bizi yıllar geçtikçe. Veyis şu şarkıların içinde merhabasını eksik etmeyecek.
Gece başlıyor, eski şarkılar çalıyor eski bir kasette.
Gecenin öpülesi yerleri var.•